Shloka 1
Ādi-parva Adhyāya 209: Śaraṇāgati of the Cursed Apsarases; Nārītīrtha-prasiddhi; Arjuna’s Vimocana
अपन क्राता बछ। 5 नवाधिकद्विशततमो< ध्याय: सुन्द और उपसुन्दद्वारा क्रूरतापूर्ण कर्मोंसे त्रिलोकीपर विजय प्राप्त करना नारद उवाच उत्सवे वृत्तमात्रे तु त्रैलोक्याकाड्क्षिणावु भौ । मन्त्रयित्वा ततः सेनां तावाज्ञापयतां तदा,नारदजी कहते हैं--युधिष्ठिर! उत्सव समाप्त हो जानेपर तीनों लोकोंको अपने अधिकारमें करनेकी इच्छासे आपसमें सलाह करके उन दोनों दैत्योंने सेनाको कूच करनेकी आज्ञा दी
nārada uvāca | utsave vṛttamātre tu trailokyākāṅkṣiṇāv ubhau | mantrayitvā tataḥ senāṃ tāv ājñāpayatāṃ tadā ||
قال نارَدَة: «يا يُدْهِشْتِهِرَة، لما انقضى المهرجان لتوّه، تشاور هذان الاثنان، وقد تملّكهما الطمع في إخضاع العوالم الثلاثة لسلطانِهما، ثم أمرا جيشَهما بالمسير».
नारद उवाच
Educational Q&A
Unchecked ambition for dominion over others—especially on a cosmic scale—signals a drift toward adharma; even orderly planning and consultation become ethically tainted when the goal is unjust conquest.
After a festival ends, Sunda and Upasunda, desiring to subjugate the three worlds, confer with each other and then command their army to set out for conquest.