Shloka 4
Sundopasundayor Digvijayaḥ — The Conquests of Sunda and Upasunda
Nārada’s Account
एवं गते विग्रहं तैर्न रोचे संधाय वीरैदीयतामर्ध भूमि: । तेषामपीदं प्रपितामहानां राज्यं पितुश्चैव कुरूत्तमानाम्,ऐसी दशामें मैं पाण्डवोंके साथ लड़ाई-झगड़ा पसंद नहीं करता। उन वीरोंके साथ संधि करके उन्हें आधा राज्य दे दिया जाय। (दुर्योधनकी ही भाँति) उन कुरुश्रेष्ठ पाण्डवोंके भी बाप-दादोंका यह राज्य है
Bhīṣma uvāca: evaṁ gate vigrahaṁ tair na roce; sandhāya vīrair dīyatām ardha-bhūmiḥ | teṣām apīdaṁ prapitāmahānāṁ rājyaṁ pituś caiva kurūttamānām ||
قال بهيشما: «وقد بلغت الأمور هذا الحدّ، فلا أستحسن القتال مع أولئك الأبطال. فلتُعقد معهم مصالحة، ولْيُمنحوا نصف الأرض. فإن هذا الملك لهم أيضًا—وهم صفوة الكورو—إرثًا عن أسلافهم وعن أبيهم.»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma frames political prudence as dharma: avoid needless war with rightful heirs, and uphold justice by recognizing shared ancestral claim—hence, make peace and grant a fair share of the kingdom.
Bhishma counsels the Kuru side that he does not favor fighting the Pandavas; instead he urges a treaty (sandhi) and the granting of half the realm, emphasizing that the Pandavas too are legitimate inheritors of the Kuru kingdom through their father and ancestors.