Shloka 7
Sundopasundayoḥ Tapas–Varadāna–Prasaṅgaḥ
Sunda and Upasunda: Austerities and the Boon
न चापि कृष्णा शक््येत तेभ्यो भेदयितुं पर: । परिद्यूनान् वृतवती किमुताद्य मृजावत:,कृष्णाको भी उनकी ओरसे फूट डालकर विलग करना असम्भव है; क्योंकि जब पाण्डवलोग भिक्षाभोजी होनेके कारण दीन-हीन थे, उस अवस्थामें कृष्णाने उनका वरण किया है; अब तो वे सम्पत्तिशाली होकर स्वच्छ एवं सुन्दर वेषमें रहते हैं, अब वह क्यों उनकी ओरसे विरक्त होगी?
na cāpi kṛṣṇā śakyeta tebhyo bhedayituṃ paraḥ | paridyūnān vṛtavatī kim utādya mṛjāvataḥ ||
قال كارنا: «ولا يستطيع أحدٌ كذلك أن يُبعِد كṛṣṇā عنهم بزرع الفرقة. فقد اختارت الباندافا حتى حين كانوا في غاية الضعة—يعيشون على الصدقات وقد أذلّهم الفقر؛ فكيف بها الآن وهم في رخاء، أنقياء، متزينون، أن تنصرف عنهم؟»
कर्ण उवाच
Educational Q&A
True loyalty is tested in hardship: Draupadī’s commitment was proven when the Pāṇḍavas were destitute, so it is ethically and psychologically implausible that she would abandon them in prosperity.
Karna argues that attempts to break the bond between Draupadī and the Pāṇḍavas will fail; she accepted them even in their lowest condition, therefore she will remain firmly aligned with them now that they are flourishing.