Shloka 18
खाण्डवप्रस्थप्रवेशः तथा इन्द्रप्रस्थनिर्माणवर्णनम् | Entry into Khāṇḍavaprastha and Description of Indraprastha’s Founding
| 4९ ' | (2.० ! हू हे | वैचित्रवीर्यस्तु वचो निशम्य विदुरस्य तत् | अब्रवीत् परमप्रीतो दिष्टया दिष्टयेति भारत,भारत! विचित्रवीर्यनन्दन राजा धृतराष्ट्र विदुरकी यह बात सुनकर अत्यन्त प्रसन्न हो सहसा बोल उठे--'अहोभाग्य, अहोभाग्य”
Vaiśampāyana uvāca | Vaicitravīryas tu vaco niśamya Vidurasya tat | abravīt paramaprīto diṣṭyā diṣṭyeti Bhārata ||
قال فايشَمبايانا: فلما سمع ابنُ فيتشِترافيرْيا كلامَ فيدورا، تكلّم الملك دِهرتراشترا فجأةً بفرحٍ طاغٍ قائلاً: «يا لها من سعادة! يا لها من سعادة حقًّا، يا بهاراتا!»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical value of heeding wise counsel (here, Vidura’s). A ruler’s joy at dharma-aligned advice suggests that good governance depends on listening, discernment, and gratitude for auspicious guidance.
In Vaiśampāyana’s narration, Dhṛtarāṣṭra (identified by the patronymic ‘son of Vicitravīrya’) hears Vidura’s words and responds with intense happiness, exclaiming “diṣṭyā, diṣṭyā”—an expression of relief and good fortune.