Adhyāya 196: Droṇa’s Conciliatory Counsel and Karṇa’s Suspicion of Counsel (मन्त्र-नय-विवादः)
क्रुद्धं च शक्रं प्रसमीक्ष्य देवो जहास शक्रं च शनैरुदैक्षत । संस्तम्भितो5भूदथ देवराज- स्तेनेक्षित: स्थाणुरिवावतस्थे,इन्द्रको क्रोधमें भरा देख वे देवपुरुष हँस पड़े। उन्होंने धीरेसे आँख उठाकर उनकी ओर देखा। उनकी दृष्टि पड़ते ही देवराज इन्द्रका शरीर स्तम्भित हो गया (अकड़ गया)। वे ढूँठे काठकी भाँति निश्चेष्ट हो गये
kruddhaṃ ca śakraṃ prasmīkṣya devo jahāsa śakraṃ ca śanair udaikṣata | saṃstambhito 'bhūd atha devarājas tenekṣitaḥ sthāṇur ivāvatasthau ||
فلما رأى شَكْرَة (إندرا) متأججًا غضبًا ضحك ذلك الكائن الإلهي. ثم رفع بصره إليه ببطء ونظر إليه. وما إن أصابته تلك النظرة حتى تيبّس ملك الآلهة وتجمد، فوقف لا يتحرك كالجذع.
व्यास उवाच
Anger and arrogance, even in the powerful, are checked by higher spiritual authority and inner mastery; a mere steady gaze symbolizes the triumph of composure over wrath.
Indra, furious, confronts a divine being; the being laughs and calmly looks at him, and Indra is instantly immobilized, standing motionless like a stump.