Shloka 10
Ādi Parva, Adhyāya 193 — Hastināpura Mantra: Duryodhana’s Proposals to Divide the Pāṇḍavas
तान् सिंहविक्रान्तगतीन् निरीक्ष्य महर्षभाक्षानजिनोत्तरीयान् । गूढोत्तरांसान् भुजगेन्द्र भोग- प्रलम्बबाहून् पुरुषप्रवीरान्,राजन! पाण्डवोंकी चाल-ढाल सिंहके समान पराक्रमसूचक थी, उनकी आँखें साँड़के समान बड़ी-बड़ी थीं, उन्होंने काले मृगचर्मके ही दुपट्टे ओढ़ रखे थे, उनकी हँसलीकी हड्डियाँ मांससे छिपी हुई थीं और भुजाएँ नागराजके शरीरके समान मोटी एवं विशाल थीं। उन पुरुषसिंह पाण्डवोंको देखकर राजा ट्रुपद, उनके सभी पुत्र, मन्त्री, इष्ट-मित्र और समस्त नौकर-चाकर ये सब-के-सब वहाँ बड़े ही प्रसन्न हुए
tān siṁha-vikrānta-gatīn nirīkṣya maharṣabhākṣān ajinottarīyān | gūḍhottarāṁsān bhujagendra-bhoga-pralamba-bāhūn puruṣa-pravīrān, rājan |
قال فايشَمبايانا: أيها الملك، لما رأى أولئك الرجال الأوائل—الباندافا—وكانت خطاهم تُعلن بأسًا كأسد، وعيونهم واسعة كعيون ثورٍ عظيم، وقد اتخذوا جلود الظباء السوداء لباسًا علويًا، وكانت عظام الترقوة مستترة بلحمٍ صلب، وأذرعهم الطويلة غليظة هائلة كالتفافات ملك الحيّات—ابتهج الملك دروبادا، ومعه أبناؤه ووزراؤه وذوو الودّ والأصدقاء وجميع الخدم، ابتهاجًا عظيمًا.
वैशम्पायन उवाच