Shloka 7
Kuntī’s Benediction to Draupadī and the Alliance Gifts (कुन्त्याः स्नुषाशीर्-वचनम् तथा दान-प्रतिग्रहः)
सा हृष्टरूपेव तु राजपुत्री तस्या वच: साधु विशड्कमाना । यथाददुक्त प्रचकार साध्वी ते चापि सर्वे बुभुजुस्तदन्नम्,सासकी आज्ञाका पालन करनेमें ही अपना कल्याण मानती हुई साध्वी राजकुमारी द्रौपदीने अत्यन्त प्रसन्न होकर कुन्तीदेवीने जैसा कहा था, ठीक वैसा ही किया। सबने उस अन्नका भोजन किया
sā hṛṣṭarūpeva tu rājaputrī tasyā vacaḥ sādhu viśaṅkamānā | yathādaduktaṃ pracakāra sādhvī te cāpi sarve bubhujus tadannam ||
كانت الأميرة دروبدي، وقد غمرها الفرح حتى كأنها تبدّلت بهيئةٍ أخرى، تُصغي إلى كلام كونتي بإجلالٍ من غير تردّد، ففعلت تمامًا كما أُمِرت. ثم أكلوا جميعًا ذلك الطعام. وتُبرز هذه الحادثة خُلُق الطاعة المنضبطة لأهل السَّنّ والحق، وما يعقب الامتثال لأمرٍ موثوقٍ من وئامٍ وسكينة.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma expressed as respectful compliance with a rightful elder’s instruction—acting without suspicion or ego, and thereby sustaining household order and collective well-being.
Vaiśampāyana narrates that Draupadī, pleased and virtuous, follows Kuntī’s directive exactly; as a result, everyone present partakes of the prepared food.