Draupadī-vivāha-vidhāna
The Ritual Formalization of Draupadī’s Marriage
| ५ ( 5 | ; ) 80 ॥ ४८५४१! तमब्रवीद् वासुदेव: प्रहस्य गूढो5प्यग्निज्ञायत एव राजन् । त॑ विक्रमं पाण्डवेयानतीत्य कोडन्य: कर्ता विद्यते मानुषेषु,तब भगवान् वासुदेवने हँसकर उत्तर दिया--“राजन्! आग कितनी ही छिपी क्यों न हो, वह पहचानमें आ ही जाती है। भला, पाण्डवोंको छोड़कर मनुष्योंमें कौन ऐसा है, जो वैसा अद्भुत कर्म कर दिखाता
vaiśampāyana uvāca | tam abravīd vāsudevaḥ prahasya gūḍho 'py agnir jñāyata eva rājan | taṁ vikramaṁ pāṇḍaveyān atītya ko 'nyaḥ kartā vidyate mānuṣeṣu ||
قال فايشامبايانا: فأجاب فاسوديفا مبتسمًا: «أيها الملك، إن النار وإن خُبِّئت تُعرَف لا محالة. وكذلك، فمن بين البشر—ومن ذا الذي يجاوز أمراء الباندافا—يستطيع أن يكون صانعًا لمثل هذه الأفعال العجيبة؟»
वैशम्पायन उवाच
True power and virtue cannot remain concealed for long; like hidden fire that still reveals itself, exceptional merit becomes recognizable. The verse also underscores the unique stature of the Pāṇḍavas as unsurpassed in human heroic capability.
Vaiśampāyana narrates that Vāsudeva responds with a smile, asserting that even if something is hidden it can be identified—then he points to the Pāṇḍavas as the only plausible agents capable of such remarkable feats, implying their deeds are unmistakable.