Shloka 20
ततोडब्रवीद् वासुदेवो ईभिगम्य कुन्तीसुतं धर्मभूतां वरिष्ठम् कृष्णो5हमस्मीति निपीड्य पादौ युधिष्ठिरस्थाजमीढस्य राज्ञ:,वहाँ जाकर वसुदेवनन्दन श्रीकृष्णने धर्मात्माओंमें श्रेष्ठ कुन्तीकुमार युधिष्ठिरसे “मैं श्रीकृष्ण हूँ" यों कहकर अजमीढवंशी राजा युधिष्ठिरके दोनों चरणोंका स्पर्श किया
tato 'bravīd vāsudevo 'bhigamya kuntīsutaṃ dharmabhūtāṃ variṣṭham | kṛṣṇo 'ham asmīti nipīḍya pādau yudhiṣṭhirasya 'jāmīḍhasya rājñaḥ ||
ثم تقدّم فاسوديفا (شري كريشنا) إلى يودهيشثيرا ابن كونتي—الأسمى بين أهل البرّ والدهرما—وقال: «أنا كريشنا». وبعد أن عرّف بنفسه هكذا، انحنى فلامس وضغط بيديه قدمي الملك يودهيشثيرا من سلالة أجاميḍها، مُجسِّدًا خُلُق التوقير للدهرما وللملك الحقّ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even the supremely powerful (Kṛṣṇa) models dharmic conduct by honoring the righteous king; reverence is shown not merely to status but to dharma embodied in a person.
Vaiśampāyana narrates that Kṛṣṇa approaches Yudhiṣṭhira, identifies himself, and respectfully touches/presses Yudhiṣṭhira’s feet, signaling deference and recognition of Yudhiṣṭhira’s dharmic eminence and royal legitimacy.