Shloka 23
Ādi Parva, Adhyāya 180 — Svayaṃvara-Virodha and Pāṇḍava Parākrama
Draupadī Episode
तस्मात् त्वमपि भद्ठं ते न लोकान् हन्तुमरहसि । पराशर परॉल्लोकान् जानउज्ञानवतां वर,ज्ञानियोंमें श्रेष्ठ पराशर! तुम्हारा कल्याण हो, तुम परलोकको भलीभाँति जानते हो; अतः तुम्हें भी समस्त लोकोंका विनाश नहीं करना चाहिये स तत्राद्यापि रक्षांसि वृक्षानश्मन एव च | भक्षयन् दृश्यते वह्निः सदा पर्वणि पर्वणि वह अग्नि आज भी वहाँ सदा प्रत्येक पर्वके अवसरपर राक्षसों, वृक्षों और पत्थरोंको जलाती हुई देखी जाती है
tasmāt tvam api bhadraṁ te na lokān hantum arhasi | parāśara paral lokān jānāsi jñānavatāṁ vara || sa tatrādyāpi rakṣāṁsi vṛkṣān aśmāna eva ca | bhakṣayan dṛśyate vahniḥ sadā parvaṇi parvaṇi ||
فلذلك أنت أيضًا—عافاك الله—لا ينبغي لك أن تطلب هلاك العوالم. يا بَرَاشَرَة، يا أفضل الحكماء، إنك تدرك حقائق الدار الأخرى؛ فلا يليق بك أن تُنزل الخراب بجميع الكائنات. فإن النار تُرى إلى اليوم في ذلك الموضع بعينه، تعود في كل موسمٍ متكرر، فتلتهم الرّاكشَسَة والأشجار وحتى الحجارة—تذكارًا دائمًا لعاقبة الغضب إذا أُطلق بلا كابح.
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
Even a powerful sage must restrain anger and destructive intent; true wisdom includes awareness of karmic and otherworldly consequences, so one should not seek total annihilation but act within dharma.
Vasiṣṭha addresses Parāśara, urging him not to destroy the worlds. He points to an ongoing sign—fire still seen consuming beings and even stones at recurring times—underscoring the lasting aftermath of past destructive acts and warning against repeating them.