Shloka 10
उच्चैःश्रवसः वर्णविपणः तथा नागशापः
Uccaiḥśravas Color-Wager and the Nāga Curse
अपां पतिरथोवाच ममाप्यंशो भवेत् ततः । सोढास्मि विपुल॑ मर्द मन्दरभ्रमणादिति,तत्पश्चात् देवतालोग उस पर्वतके साथ समुद्रतटपर उपस्थित हुए और समुद्रसे बोले --'हम अमृतके लिये तुम्हारा मन््थन करेंगे।! यह सुनकर जलके स्वामी समुद्रने कहा --“यदि अमृतमें मेरा भी हिस्सा रहे तो मैं मन्दराचलको घुमानेसे जो भारी पीड़ा होगी, उसे सह लूँगा”
śaunaka uvāca | apāṃ patir athovāca mamāpy aṃśo bhavet tataḥ | soḍhāsmi vipulaṃ marda mandara-bhramaṇād iti |
قال شَوْنَكَة: فأجاب ربُّ المياه (المحيط): «ليكن لي أيضًا نصيبٌ من ذلك (الرحيق). فإن كان الأمر كذلك، احتملتُ الضغطَ الهائل والألمَ الساحق الذي ينشأ من خضِّ جبل مَنْدَرا وتدويره.» وفي السرد يتفاوض الآلهةُ مع المحيط طلبًا للأَمْرِتَا: فلا تُمنَح المعاونة إلا بشرط القِسمة العادلة، إبرازًا للتبادلية والإنصاف حتى في الأعمال الكونية.
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse frames cooperation as conditional upon fairness: even a powerful ally (the Ocean) agrees to bear great hardship only when a rightful share is assured. It underscores reciprocity and just distribution as part of dharma in collective undertakings.
The gods approach the Ocean to undertake the churning for amṛta using Mount Mandara. The Ocean consents, stating he will tolerate the immense pressure caused by Mandara’s rotation, provided he receives a portion of the resulting nectar.