Shloka 13
और्वकृत-क्रोधाग्नि-निग्रहः
Aurva’s Containment of the Wrath-Fire
अर्घ्यमाल्योपहाराद्यर्गन्धैश्व नियत: शुचि: । नियमैरुपवासैशक्ष तपोभिविविधैरपि,पौरवनन्दन! वे मन और इन्द्रियोंको संयममें रखकर पवित्र हो अर्घ्य, पुष्प, गन्ध एवं नैवेद्य आदि सामग्रियोंसे तथा भाँति-भाँतिके नियम, व्रत एवं तपस्याओंद्वारा बड़े भक्तिभावसे उदय होते हुए सूर्यकी पूजा करते थे। उनके हृदयमें सेवाका भाव था। वे शुद्ध तथा अहंकारशून्य थे
arghya-mālyopahārādyair gandhaiś ca niyataḥ śuciḥ | niyamair upavāsaiś ca tapobhir vividhair api, paurava-nandana |
قال الغندرفا: «يا سليلَ بورو، كانوا منضبطين طاهرين، يعبدون الشمسَ عند شروقها بعبادةٍ صادقة من القلب؛ يقدّمون الأَرْغْيَة (قربان الماء)، والأكاليل، والعطور، وسائر الهدايا، ويلتزمون شتّى ضروب القيود، والصيام، والنذور، والتقشّف. كانوا يكبحون العقلَ والحواس؛ وكانت خدمتهم مخلصة؛ وبقوا أنقياء لا يعرفون الكِبر.»
गन्धर्व उवाच
Educational Q&A
True religious merit is grounded in inner discipline—control of mind and senses—supported by sincere offerings, vows, fasting, and austerity, and completed by humility and freedom from pride.
A Gandharva addresses a Paurava descendant and describes how certain people (or exemplars) worship the rising Sun: they make ritual offerings and practice restraints, fasts, and austerities, emphasizing purity, service-mindedness, and egoless devotion.