Shloka 5
Parāśara’s Birth, Vasiṣṭha as Guardian, and the Bhṛgu–Kṣatriya Violence Etiology (Ādi-parva 169)
अथ धर्मार्थवद् वाक््यमुक्त्वा स भगवानृषि: । विचित्राश्न कथास्तास्ता: पुनरेवेदमब्रवीत्,तदनन्तर महर्षि भगवान् व्यासने उनसे धर्म और अर्थयुक्त बातें कहीं। फिर विचित्र- विचित्र कथाएँ सुनाकर वे पुनः उनसे इस प्रकार बोले
atha dharmārthavad vākyam uktvā sa bhagavān ṛṣiḥ | vicitrāś ca kathās tāstāḥ punar evedam abravīt ||
وبعد أن نطق ذلك الحكيم المبارك بكلماتٍ غنيةٍ بالدارما وبحسن التدبير العملي، روى شتّى الحكايات العجيبة؛ ثم بعد ذلك خاطبهم مرةً أخرى على النحو الآتي.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Speech should be dharmārthavat—grounded in ethical right (dharma) and practical welfare (artha); instruction is reinforced through illustrative narratives.
The narrator reports that the revered sage, after giving ethically and practically meaningful counsel, tells a series of varied stories and then resumes speaking to the listeners, introducing the next portion of his discourse.