Shloka 3
Saṃvaraṇa–Tapatī Vivāhaḥ (The Marriage of Saṃvaraṇa and Tapatī) — Mahābhārata, Ādi Parva 163
यथा व्विदं न विन्देयुर्नरा नगरवासिन: । तथायं ब्राह्मणो वाच्य: परिग्राह्श्च यत्नत:,आपको यत्नपूर्वक ब्राह्मणपर अनुग्रह तो करना ही चाहिये; किंतु ब्राह्मगणसे यह कह देना चाहिये कि वे इस प्रकार मौन रहें कि नगरनिवासियोंको यह बात मालूम न होने पाये
yathā vvidaṁ na vindeyur narā nagaravāsinaḥ | tathāyaṁ brāhmaṇo vācyaḥ parigrāhaś ca yatnataḥ ||
قال يودهيشثيرا: «دبّروا الأمرَ بحيث لا يعلم أهلُ المدينة به. ومع ذلك ينبغي مخاطبةُ هذا البرهمن بعناية، وأن يُستقبل ويُعان باجتهادٍ واهتمام.» والمغزى الأخلاقي هنا هو الجمع بين الكتمان والواجب: صون النظام الاجتماعي والسلم العام، مع إبقاء الإكرام والمعونة اللائقين بالبرهمن.
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Dharma here balances two duties: maintain discretion so the public is not disturbed, while still honoring and supporting a brāhmaṇa with careful hospitality and respectful speech.
Yudhiṣṭhira gives practical instruction: keep a sensitive matter hidden from the city’s residents, but ensure the brāhmaṇa involved is properly received, spoken to appropriately, and provided for with deliberate care.