Shloka 11
Vyāsa’s Counsel to the Concealed Pāṇḍavas; Śaṃkara’s Boon and the Predestination of Draupadī
Chapter 157
मथ्यमानेन दुःखेन हृदयेन पृथा तदा । उवाच भीम॑ं कल्याणी कृपान्वितमिदं वच:,उस समय उनका दु:ख मानो कुन्तीदेवीके हृदयको मथे डालता था। अत: कल्याणमयी कुन्ती भीमसेनसे इस प्रकार करुणायुक्त वचन बोलीं--“बेटा! हमलोग इस ब्राह्मणके घरमें दुर्योधनसे अज्ञात रहकर बड़े सुखसे निवास करते हैं। यहाँ हमारा इतना सत्कार हुआ है कि हम अपने दुःख और दैन्यको भूल गये हैं
mathyamānena duḥkhena hṛdayena pṛthā tadā | uvāca bhīmaṃ kalyāṇī kṛpānvitam idaṃ vacaḥ ||
قال فايشَمبايانا: عندئذٍ كانت پṛthā (كُنتي) وقلبُها كأنما يُخَضُّ بالألم، فخاطبت بهيما. وتلك السيدة المباركة، وقد امتلأت رحمةً، قالت له كلماتٍ رقيقة كهذه.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even under intense personal grief, one should speak and act from compassion and dharma—valuing safety, gratitude for hospitality, and self-restraint over impulsive reactions.
Vaiśaṃpāyana narrates that Kuntī, overwhelmed by sorrow, turns to Bhīma and begins a compassionate counsel, setting the tone for how the family should conduct itself while living quietly and safely under another’s protection.