Shloka 20
Post–Baka-vadha Residence and the Introduction of Yājñasenī’s Svayaṃvara (आदि पर्व, अध्याय १५३)
एवमुकक््त्वा हिडिम्बां स हिडिम्बो लोहितेक्षण: । वधायाभिपपातैनान् दन्तैर्दन्तानुपस्पृशन्,हिडिम्बासे यों कहकर लाल-लाल आँखें किये हिडिम्ब दाँतों-से-दाँत पीसता हुआ हिडिम्बा और पाण्डवोंका वध करनेकी इच्छासे उनकी ओर झपटा
evam uktvā hiḍimbāṃ sa hiḍimbo lohitekṣaṇaḥ | vadhāyābhipapāta enān dantair dantān upaspṛśan ||
قال فَيْشَمْبايَنَة: فلما قال ذلك لهيديمبا، اندفع هيديمبا—وعيناه محمرّتان من شدة الغضب—يصرّ على أسنانه ويثب نحوهم، قاصدًا قتلها وقتل الباندافا.
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger and violent intent (krodha-driven impulse) lead to adharmic action—seeking to kill the innocent—thereby justifying the need for protective resistance in the narrative’s moral frame.
After speaking to Hiḍimbā, the rākṣasa Hiḍimba, red-eyed with fury, gnashes his teeth and rushes to attack, aiming to kill both Hiḍimbā and the Pāṇḍavas.