Shloka 2
Uccaiḥśravas and the Counsel to Churn the Ocean (उच्चैःश्रवसः प्रादुर्भावः — समुद्रमन्थन-परामर्शः)
तस्य शापस्य शान्त्यर्थ प्रददौ पन्नगोत्तम: । स्वसारमृषये तस्मै सुव्रताय महात्मने,उसी शापकी शान्तिके लिये नागप्रवर वासुकिने सदाचारका पालन करनेवाले महात्मा जरत्कारुको अपनी बहिन ब्याह दी थी। महामना जरत्कारने शास्त्रीय विधिके अनुसार उस नागकन्याका पाणिग्रहण किया और उसके गर्भसे आस्तीक नामक पुत्रको जन्म दिया
tasya śāpasya śāntyarthaṁ pradadau pannagottamaḥ | svasāram ṛṣaye tasmai suvratāya mahātmane ||
ولتهدئة تلك اللعنة، زوّج فاسُكي—وهو أسبقُ النّاغا—أختَه نفسها لذلك الناسك، وهو ذو نفسٍ عظيمة ثابتٌ على عهود البرّ. وقد عُرِض هذا الفعلُ بوصفه علاجًا دَهرميًّا: تحالفًا مشروعًا ومسؤولًا يُقصد به درءُ العواقب المدمّرة للّعنة وإعادةُ النظام.
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse frames ethical responsibility as active remediation: when a curse threatens communal well-being, one should pursue a lawful, dharmic means to neutralize harm. Vāsuki’s gift of his sister underscores duty to family and community, and the value of righteous vows (suvrata) in resolving crises.
Śaunaka recounts that, to calm the effects of a curse, Vāsuki arranged the marriage of his sister to the sage Jaratkāru, described as a great-souled man of strict vows. This marriage becomes the narrative bridge toward the birth of Āstīka, who later plays a decisive role in the serpent story-cycle.