Shloka 5
आदि पर्व — अध्याय 148: कुन्ती–ब्राह्मणसंवादः (दुःखमूल-प्रश्नः) / Kuntī and the Brahmin: Inquiry into the Root of Suffering
अथ दानापदेशेन कुन्ती ब्राह्णभोजनम् | चक्रे निशि महाराज आजम्मुस्तत्र योषित:,महाराज! तदनन्तर एक दिन रात्रिके समय कुन्तीने दान देनेके निमित्त ब्राह्मणग-भोजन कराया। उसमें बहुत-सी स्त्रियाँ भी आयी थीं। भारत! वे सब स्त्रियाँ इच्छानुसार घूम- फिरकर खा-पी लेनेके बाद कुन्तीदेवीसे आज्ञा ले रातमें फिर अपने-अपने घरोंको ही लौट गयीं
atha dānāpadeśena kuntī brāhmaṇabhojanam | cakre niśi mahārāja ājagmus tatra yoṣitaḥ ||
قال فَيْشَمْبَايَنَة: ثم، أيها الملك العظيم، رتّبت كونتي في الليل طعامًا للبراهمة بحجة الصدقة. وجاءت نساء كثيرات أيضًا. وبعد أن أكلن وشربن حتى ارتوين وتجولن كما شئن، استأذنَّ السيدة كونتي وعدن ليلًا إلى بيوتهن.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds dāna and atithi-satkara (charitable giving and hospitality) as socially valued acts; it also hints at how public acts of charity can serve as a socially acceptable occasion for gathering people, showing the ethical weight and social function of religious giving.
Vaiśampāyana narrates that Kuntī arranged a nighttime feeding of brāhmaṇas under the guise of charity, during which many women also attended; after eating and taking leave, they dispersed back to their homes, setting the scene for subsequent events.