Shloka 20
आदि पर्व — अध्याय 148: कुन्ती–ब्राह्मणसंवादः (दुःखमूल-प्रश्नः) / Kuntī and the Brahmin: Inquiry into the Root of Suffering
भीमसेनस्तु राजेन्द्र भीमवेगपराक्रम: । जगाम क्रातृनादाय सर्वान् मातरमेव च,राजेन्द्र! भयंकर वेग और पराक्रमवाले भीमसेन अपने सब भाइयों तथा माताको भी साथ लिये चल रहे थे। वे महान् बल और पराक्रमसे सम्पन्न थे। उन्होंने माताको तो कंधेपर चढ़ा लिया और नकुल-सहदेवको गोदमें उठा लिया तथा शेष दोनों भाइयोंको दोनों हाथोंसे पकड़कर उन्हें सहारा देते हुए चलने लगे
bhīmasenas tu rājendra bhīmavegaparākramaḥ | jagāma bhrātṝn ādāya sarvān mātaram eva ca ||
قال فَيْشَمْبَايَنَة: «أيها الملك، إنّ بِهِيمَسِينَا—المُرعِبَ في سرعته وبأسه—قد انطلق آخِذًا معه جميع إخوته وأمَّه أيضًا. وقد أوتي قوةً وبأسًا عظيمين؛ فحمل أمَّه على كتفه، وضمّ نَكُولا وسَهَدِيفَا إلى ذراعيه، وأمسك الأخوين الباقيين بكلتا يديه يسندُهما وهو يتقدّم».
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Strength and heroism are shown as dharmic when used to protect one’s dependents—especially one’s mother and younger brothers—through selfless service rather than domination.
Bhīma leads the group onward, physically carrying and supporting his mother and brothers, demonstrating urgency, protection, and responsibility during a perilous movement/escape.