Shloka 2
आदि पर्व — अध्याय 148: कुन्ती–ब्राह्मणसंवादः (दुःखमूल-प्रश्नः) / Kuntī and the Brahmin: Inquiry into the Root of Suffering
पुरोचने तथा हृष्टे कौन्तेयो5थ युधिष्ठिर: । भीमसेनार्जुनौ चोभौ यमौ प्रोवाच धर्मवित्,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! पाण्डवोंको एक वर्षसे वहाँ प्रसन्नचित्त हो विश्वस्तकी तरह रहते हुए देख पुरोचनको बड़ा हर्ष हुआ। उसके इस प्रकार प्रसन्न होनेपर धर्मके ज्ञाता कुन्तीनन्दन युधिष्ठिरने भीमसेन, अर्जुन, नकुल और सहदेवसे इस प्रकार कहा --
vaiśampāyana uvāca | purocane tathā hṛṣṭe kaunteyo 'tha yudhiṣṭhiraḥ | bhīmasenārjunau cobhau yamau provāca dharmavit ||
قال فَيْشَمْبَايَنَة: لما رأى بوروچانا أبناءَ باندو يقيمون هناك سنةً كاملةً—مطمئني القلوب، واثقين كأنهم في دارهم—غمرته فرحةٌ عظيمة. عندئذٍ خاطب يودهيشثيرا، ابنَ كونتي والعالِمَ بالدارما، بهيماسينا وأرجونا والتوأمين (ناكولا وسهاديفا).
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Dharma here includes alertness and responsible leadership: Yudhiṣṭhira, as dharmavit, responds to another’s suspicious joy with measured counsel to his brothers, implying that righteousness must be joined with discernment in hostile political settings.
Purocana becomes pleased after observing the Pāṇḍavas living for a year in apparent trust and comfort. At that moment, Yudhiṣṭhira turns to Bhīma, Arjuna, and the twins to speak—setting up the next action in the lac-house (jātugṛha) plot sequence.