Shloka 2
आदि पर्व, अध्याय 139 — Hiḍimba’s Detection and Hiḍimbā’s Approach to Bhīma
धृतिस्थैर्यसहिष्णुत्वादानृशंस्यात् तथार्जवात् भृत्यानामनुकम्पार्थ तथैव स्थिरसौहृदात्,वैशम्पायनजी कहते हैं--राजन्! तदनन्तर एक वर्ष बीतनेपर धृतराष्ट्रने पाण्डुपुत्र युधिष्ठिरको धृति, स्थिरता, सहिष्णुता, दयालुता, सरलता तथा अविचल सौहार्द आदि सदगुणोंके कारण पालन करनेयोग्य प्रजापर अनुग्रह करनेके लिये युवराजपदपर अभिषिक्त कर दिया
Vaiśampāyana uvāca: dhṛti-sthairya-sahiṣṇutvād ānṛśaṁsyāt tathārjavāt | bhṛtyānām anukampārthaṁ tathaiva sthira-sauhṛdāt ||
قال فايشَمبايَنا: أيّها الملك، لما كان (يودهيشثيرا) متّصفًا بالثبات والرسوخ، وبطول الأناة، والرحمة، والاستقامة، وبالمودّة التي لا تتزعزع، فإنّ دْهريتاراشترا—بعد انقضاء سنة—أقام يودهيشثيرا ابنَ باندو يوفاراجا (وليًّا للعهد)، قاصدًا بذلك إظهارَ الإنعام على الرعيّة وبسطَ الرعاية الرحيمة على من يعتمدون على العرش.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Legitimate rule is grounded in character: steadiness, patience, compassion, honesty, and unwavering goodwill are presented as the qualities that make a leader fit to protect dependents and show grace to the people.
After a year has passed, Dhṛtarāṣṭra installs Yudhiṣṭhira as crown prince, citing his exemplary virtues and aiming to extend benevolent governance and care toward subjects and dependents of the kingdom.