Shloka 8
आदि पर्व — जातुगृह-प्रसङ्गः: विदुरप्रेषित-खनकस्य सूचना तथा पलायन-मार्ग-निर्माणम्
Adi Parva 135: The Miner’s Warning and Construction of the Escape Passage
आचार्यवचनेनाथ कृतस्वस्त्ययनो युवा । बद्धगोधाडलुलित्राण: पूर्णतूण: सकार्मुक:,तदनन्तर आचार्यके कहनेसे स्वस्तिवाचन कराकर तरुण वीर अर्जुन गोहके चमड़ेके बने हुए हाथके दस्ताने पहने, बाणोंसे भरा तरकस लिये धनुषसहित रंगभूमिमें दिखायी दिये। वे श्याम शरीरपर सोनेका कवच धारण किये ऐसे सुशोभित हो रहे थे, मानो सूर्य, इन्द्रधनुष, विद्युत् और संध्याकालसे युक्त मेघ शोभा पाता हो
Vaiśampāyana uvāca: ācāryavacanena atha kṛtasvastyayano yuvā baddhagodhāḍalulitrāṇaḥ pūrṇatūṇaḥ sakārmukaḥ.
قال فايشَمبايانا: ثم، بأمر المعلّم، وبعد أن تُليت ألفاظُ التبريك الميمون، ظهر الفتى البطل—وقد حُميت يداه بقفّازين من جلد الورل (الإغوانا)، وجعبته ملأى، وقوسه في يده. وهكذا مُجهَّزًا، منضبطًا بكلمة مُربّيه، دخل الحلبة مستعدًّا لإظهار المهارة دون أن يتجاوز حدود السلوك القويم.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined action under rightful authority: the student acts only after the teacher’s instruction and after auspicious rites, showing that skill and power should be exercised within the framework of dharma, training, and proper procedure.
After the preceptor’s order and the recitation of benedictions, the young warrior appears in full martial equipment—gloves, filled quiver, and bow—signaling his formal entry into the arena to demonstrate his trained prowess.