Shloka 32
आदि पर्व — जातुगृह-प्रसङ्गः: विदुरप्रेषित-खनकस्य सूचना तथा पलायन-मार्ग-निर्माणम्
Adi Parva 135: The Miner’s Warning and Construction of the Escape Passage
स तैस्तदा भ्रातृभिरुद्यतायुधै- गदाग्रपाणि: समवस्थितैर्वृत: । बभौ यथा दानवसंक्षये पुरा पुरन्दरो देवगणै: समावृत:,शत्रुहन्ता बलवान् दुर्योधन भी उठकर खड़ा हो गया। अश्वत्थामासहित उसके सौ भाइयोंने आकर उसे चारों ओरसे घेर लिया। हाथोंमें आयुध उठाये खड़े हुए अपने भाइयोंसे घिरा हुआ गदाधारी दुर्योधन पूर्वकालमें दानवसंहारके समय देवताओंसे घिरे देवराज इन्द्रके समान शोभा पाने लगा
sa taistadā bhrātṛbhir udyatāyudhair gadāgrapāṇiḥ samavasthitair vṛtaḥ | babhau yathā dānavasaṃkṣaye purā purandaro devagaṇaiḥ samāvṛtaḥ ||
قال فايشَمبايانا: عندئذٍ نهض دوريودھانا، القويّ قاتل الأعداء، ووقف ثابتًا. وقد أُحيط من كل جانب بإخوته الذين رفعوا أسلحتهم واتخذوا مواقعهم، وهو قابضٌ على الهراوة، فكان يلمع كـ«بورندرا» (إندرا) قديمًا، حين أحاطت به جموع الآلهة زمن إفناء الأسورا.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how martial power and collective support can create a dazzling appearance of legitimacy and greatness (Indra-like splendor), yet it implicitly invites reflection on whether such splendor is grounded in dharma or merely in force and factional solidarity.
Duryodhana rises and stands ready with a mace, while his brothers gather around him with raised weapons in a protective formation; the narrator likens this scene to Indra surrounded by gods during an ancient battle against demons.