Shloka 52
धृतराष्ट्र–दुर्योधन संवादः
Vāraṇāvata-vivāsana-nīti: Dhṛtarāṣṭra and Duryodhana’s Policy Dialogue
स रामस्य धनुर्वेदं दिव्यान्यस्त्राणि चैव ह । श्रुत्वा तेषु मनश्नक्रे नीतिशास्त्रे तथैव च,द्रोणने यह सुनकर कि परशुरामजीके पास सम्पूर्ण धनुर्वेद तथा दिव्यास्त्रोंका ज्ञान है, उन्हें प्राप्त करनेकी इच्छा की। इसी प्रकार उन्होंने उनसे नीति-शास्त्रकी शिक्षा लेनेका भी विचार किया
sa rāmasya dhanurvedaṃ divyāny astrāṇi caiva ha | śrutvā teṣu manaś cakre nītiśāstre tathaiva ca ||
قال فَيْشَمْبايَنَة: لما سمع أن راما (باراشوراما) يملك الإحاطة التامة بعلم القوس وبالأسلحة الإلهية، عقد قلبه على تحصيل تلك المعرفة. وعلى النحو نفسه عزم أن يتعلّم منه نِيتِي-شاسترا، أي علم السياسة والسلوك القويم، طالبًا لا قوة السلاح وحدها، بل هدايةً منضبطةً ذات أساس أخلاقي.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
True preparedness is twofold: mastery of martial skill (dhanurveda and astras) should be accompanied by training in nīti—ethical discipline and wise governance—so that power is guided by right conduct.
The narrator states that, upon hearing of Paraśurāma’s complete knowledge of archery and divine weapons, the seeker resolves to approach him to learn these arts, and also to study nītiśāstra from him.