Shloka 11
आस्तीक-उपाख्यान-प्रस्तावः | Introduction to the Āstīka Narrative
जरत्कारुरिति ख्यात ऊर्ध्वरेता महातपा: । यायावराणां प्रवरो धर्मज्ञ: संशितव्रत:,उनका नाम था जरत्कारु। वे ऊर्ध्विता और महान् ऋषि थे। यायावरोंमें+ उनका स्थान सबसे ऊँचा था। वे धर्मके ज्ञाता थे। एक समय तपोबलसे सम्पन्न उन महाभाग जरत्कारने यात्रा प्रारम्भ की। वे मुनि-वृत्तिसे रहते हुए जहाँ शाम होती वहीं डेरा डाल देते थे
jaratkārur iti khyāta ūrdhvaretā mahātapāḥ | yāyāvarāṇāṃ pravaro dharmajñaḥ saṃśitavrataḥ ||
قال شَوْنَكَة: «كان مشهورًا باسم جَرَتْكَارُو (Jaratkāru) — ناسكًا عظيم التقشّف، ثابتًا على انضباط العفّة. وكان في طائفة الحكماء المتجوّلين المتسوّلين (yāyāvara) أسبقهم منزلة؛ عارفًا بالدارما، شديد الإحكام لعهوده ونذوره».
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse elevates disciplined renunciation as an ethical ideal: mastery of desire (ūrdhvaretā), firm vows (saṃśitavrata), and knowledge of dharma together constitute true spiritual excellence and authority.
Śaunaka introduces and characterizes the sage Jaratkāru, presenting him as a renowned, highly austere wandering ascetic—setting the stage for his later role and actions within the Adi Parva narrative.