Shloka 29
आदि पर्व (अध्याय १२७) — रङ्गे कर्णस्य अवमानः, दुर्योधनस्य प्रतिपक्ष-निवृत्तिः, मैत्री-स्थापनम् / Ādi Parva (Chapter 127) — Karṇa’s Public Humiliation, Duryodhana’s Intervention, and the Formation of Alliance
चुक्ुशु: पाण्डवा: सर्वे भीष्म: शान्तनवस्तथा । विदुरो ज्ञातयश्वैव चक्रुश्चाप्युदकक्रिया:,उस समय सभी पाण्डव पिताके लिये रो रहे थे। शन्तनुनन्दन भीष्म, विदुर तथा अन्य भाई-बन्धुओंकी भी यही दशा थी। सबने जलांजलि देनेकी क्रिया पूरी की
cukruśuḥ pāṇḍavāḥ sarve bhīṣmaḥ śāntanavas tathā | viduro jñātayaś caiva cakruś cāpy udakakriyāḥ ||
قال فَيْشَمْبَايَنَة: بكى الباندَفَة جميعًا. وكان بِهِيشْمَةُ ابنُ شَنْتَنُو ووِدُورَ، ومعهما سائرُ الأقارب، على الحال نفسها من الأسى. ثم أتمّوا شعائرَ سكب الماء وتقديمه، وفاءً لواجب البنوة وتثبيتًا للدَّرْمَا في قلب الحزن.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in intense personal grief, dharma is upheld through prescribed duties toward the departed. The verse highlights that righteous conduct includes completing funerary rites (udakakriyāḥ), honoring ancestors and maintaining social-ritual order.
After the death of their father (contextually Pāṇḍu), the Pāṇḍavas, along with Bhīṣma, Vidura, and other relatives, mourn openly and then perform the water-offering rites for the deceased, completing the immediate ritual obligations.