Shloka 2
आदि पर्व (अध्याय १२७) — रङ्गे कर्णस्य अवमानः, दुर्योधनस्य प्रतिपक्ष-निवृत्तिः, मैत्री-स्थापनम् / Ādi Parva (Chapter 127) — Karṇa’s Public Humiliation, Duryodhana’s Intervention, and the Formation of Alliance
पशून् वासांसि रत्नानि धनानि विविधानि च । पाण्डो: प्रयच्छ माद्रयाश्न॒ येभ्यो यावच्च वाज्छितम्,पाण्डु और माद्रीके लिये नाना प्रकारके पशु, वस्त्र, रतन और धन दान करो। इस अवसरपर जिनको जितना चाहिये, उतना धन दो। कुन्तीदेवी माद्रीका जिस प्रकार सत्कार करना चाहें, वैसी व्यवस्था करो। माद्रीकी अस्थियोंको वस्त्रोंसे अच्छी प्रकार ढँक दो, जिससे उसे वायु तथा सूर्य भी न देख सकें
dhṛtarāṣṭra uvāca | paśūn vāsāṃsi ratnāni dhanāni vividhāni ca | pāṇḍoḥ prayaccha mādrayāś ca yebhyo yāvac ca vāñchitam |
قال دِهْرِتَرَاشْتْرَا: «تصدّقوا باسم باندو ومادري بالأنعام والملابس والجواهر وبمختلف أصناف المال. ولكلِّ من يُعطى، امنحوه قدر ما يشتهي.»
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic response to death and loss: a ruler should honor the departed through generous dāna, meeting people’s needs without stinginess, thereby transforming mourning into ethical action and social support.
Dhṛtarāṣṭra issues instructions that gifts—cattle, clothing, jewels, and wealth—be distributed in the names of Pāṇḍu and Mādrī, giving each recipient as much as desired, as part of the rites and public honoring connected with their passing.