Shloka 6
Āstravidyā-Pradarśana: The Kuru Princes’ Public Demonstration of Arms (आस्त्रविद्या-प्रदर्शनम्)
संरम्भो हि सपत्नीत्वाद् वक्तुं कुन्तिसुतां प्रति । यदि तु त्व॑ं प्रसन्नो मे स्वयमेनां प्रचोदय,“सौत होनेके कारण मेरे मनमें एक अभिमान है, जो कुन्तीदेवीसे कुछ निवेदन करनेमें बाधक हो रहा है; अत: यदि आप मुझपर प्रसन्न हों तो आप स्वयं ही मेरे लिये कुन्तीदेवीको प्रेरित कीजिये”
saṃrambho hi sapatnītvād vaktuṃ kuntīsutāṃ prati | yadi tu tvaṃ prasanno me svayam enāṃ pracodaya ||
قال فايشَمبايانا: «إن منافسةَ الضرائر تُثير في نفسي كبرياءً ممزوجًا بالضغينة، فتمنعني من أن أخاطب ابنَ كُونتي مباشرةً. فإن كنتَ راضيًا عني، فلتقم أنتَ بنفسك بحَثِّه من أجلي.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how inner agitation born of rivalry and pride can obstruct proper speech and ethical action; it recommends seeking a calmer mediator when one’s own emotions make direct communication difficult.
A speaker admits that co-wife rivalry (sapatnī-bhāva) has stirred a proud resentment that prevents a direct request to Kuntī’s son, and therefore asks another respected person to intervene and prompt the needed response or action.