Shloka 10
Ādi Parva, Adhyāya 115 — Mādri’s request; invocation of the Aśvins; birth and naming of the Pāṇḍavas
अप्रजा धारयामास ततस्तां दुःखमाविशत् | श्रुत्वा कुन्तीसुतं जातं॑ बालार्कसमतेजसम्,तदनन्तर समयानुसार गान्धारीने धृतराष्ट्रसे गर्भ धारण किया। दो वर्ष व्यतीत हो गये, तबतक गान्धारी उस गर्भको धारण किये रही। फिर भी प्रसव नहीं हुआ। इसी बीचमें गान्धारीने जब यह सुना कि कुन्तीके गर्भसे प्रातः:कालीन सूर्यके समान तेजस्वी पुत्रका जन्म हुआ है, तब उसे बड़ा दुःख हुआ
aprajā dhārayāmāsa tatas tāṁ duḥkham āviśat | śrutvā kuntīsutaṁ jātaṁ bālārkasamatejasam |
قال فايشَمبايانا: بقيت غاندھاري بلا ولادة، تواصل حملها؛ فاستولى عليها الحزن. فلما سمعت أن ابنَ كُنتي قد وُلد—متلألئًا كالشمس عند الصباح—ازداد كربُها عمقًا.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how attachment to lineage and status can turn another’s good fortune into one’s own suffering; it cautions against envy and shows how inner reactions, not events alone, generate distress.
Gandhārī continues to carry her pregnancy without delivery; upon hearing that Kuntī has given birth to a son shining like the morning sun, Gandhārī is overwhelmed by grief and anxiety about her own prospects.