Shloka 22
आदि पर्व, अध्याय 104 — कर्णोत्पत्ति, दानधर्म, वैकर्तन-नामकरण
Karna’s Birth, Gift-Ethic, and the Name Vaikartana
यथा ते कुलतन्तुश्न धर्मश्व न पराभवेत् । सुहृदश्न प्रह्ृष्येरंस्तथा कुरु परंतप,“परंतप! जिस उपायसे तुम्हारे वंशकी परम्परा नष्ट न हो, धर्मकी भी अवहेलना न होने पावे और प्रेमी सुहृद् भी संतुष्ट हो जाये, वही करो”
yathā te kulatantuś ca dharmaś ca na parābhavet | suhṛdaś ca prahṛṣyeran tathā kuru paraṃtapa ||
قال فَيْشَمْبَايَنَة: «اعملْ، يا مُحْرِقَ الأعداء، عملاً لا تنقطع به سِلْسِلَةُ نَسَبِكَ، ولا يُنْتَهَكُ به الدَّهَرْمَا، وتفرحُ به أيضاً قلوبُ أصدقائك المُحِبّين الحَسَنيّ النية. افعلْ بعينه ما يحقق ذلك كلَّه.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches integrated ethical decision-making: one should choose a course of action that preserves family continuity, upholds dharma, and maintains the goodwill of sincere well-wishers—balancing personal, social, and moral obligations.
Vaiśampāyana, narrating the epic, reports advice given to a heroic figure addressed as “Paraṃtapa,” urging him to act in a way that avoids dynastic rupture, prevents any breach of dharma, and keeps trusted friends satisfied.