Ādi Parva, Adhyāya 103 — Dhṛtarāṣṭra–Gāndhārī Vivāha: Proposal, Consent, and the Vow
(दाक्षिणात्य अधिक पाठके ३ श्लोक मिलाकर कुल १७ श्लोक हैं) प्यास बक। अफि्-"कऋा द्र्याधेकशततमो< ध्याय: भीष्मके द्वारा स्वयंवरसे काशिराजकी कन्याओंका हरण, युद्धमें सब राजाओं तथा शाल्वकी पराजय, अम्बिका और अम्बालिकाके साथ विचित्रवीर्यका विवाह तथा निधन वैशम्पायन उवाच हते चित्राड़दे भीष्मो बाले भ्रातरि कौरव । पालयामास तद् राज्यं सत्यवत्या मते स्थित:,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! चित्रांगदके मारे जानेपर दूसरे भाई विचित्रवीर्य अभी बहुत छोटे थे, अतः सत्यवतीकी रायसे भीष्मजीने ही उस राज्यका पालन किया
vaiśampāyana uvāca |
hate citrāṅgade bhīṣmo bāle bhrātari kaurava |
pālayāmāsa tad rājyaṃ satyavatyā mate sthitaḥ ||
قال ڤايشمبايانا: «يا منحدرًا من نسل كورو، لما قُتِلَ تشِترانغادا وكان الأخ الأصغر فيتشترَفيريا ما يزال غلامًا، تولّى بِهِيشما—عملًا بمشورة ساتياڤتي—حمايةَ تلك المملكة وتدبيرَ أمرها.»
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights rajadharma: when the rightful heir is a minor, a capable elder must safeguard the realm selflessly, guided by wise counsel, prioritizing stability and the welfare of the kingdom over personal claim.
After King Citrāṅgada’s death, Vicitravīrya is still too young to rule. Therefore Bhīṣma, following Satyavatī’s advice, assumes responsibility for administering and protecting the kingdom until proper succession is possible.