Shloka 12
Kuru Prosperity under Bhīṣma and the Succession of Pāṇḍu (कुरुराष्ट्रसमृद्धिः पाण्डुराज्यप्राप्तिश्च)
विचित्रवीर्य च तदा बालमप्राप्तपयौवनम् | कुरुराज्ये महाबाहुरभ्यषिज्चदनन्तरम्,विचित्रवीर्य अभी बालक थे, युवावस्थामें नहीं पहुँचे थे तो भी महाबाहु भीष्मने उन्हें कुरुदेशके राज्यपर अभिषिक्त कर दिया
vicitravīryaṃ ca tadā bālam aprāptapayauvanam | kururājye mahābāhur abhyasiñcad anantaram ||
ثم إن بهيشما، عظيمَ الساعدين، أقام الشابَّ فيتشترَفيريا—وهو بعدُ غلام لم يبلغ سنَّ الفتوة—على سيادة مملكة الكورو، وأجرى له طقسَ التتويج. ويُبرز هذا الفعل إحساسَ بهيشما بواجب السلالة: صونَ استمرارية المملكة وخطِّ الكورو، ولو كان الوارث غيرَ بالغ، مقدِّمًا استقرارَ البلاد على الهوى الشخصي.
(गन्धर्व उवाच
Educational Q&A
The verse highlights rajadharma and guardianship: a protector like Bhīṣma prioritizes the continuity and stability of the kingdom and lineage, even when the rightful heir is still underage, by formally establishing legitimate rule.
Bhīṣma performs the royal installation (abhiṣeka) of Vicitravīrya, who is still a boy not yet in youth, placing him on the throne of the Kuru kingdom to secure lawful succession.