Shloka 76
अनुक्रमणिकाध्यायः (Anukramaṇikā Adhyāya) — Invocation, Narrator Frame, and Textual Scope
तत्राजगाम विघ्नेशो वेदव्यासो यतः स्थित: । पूजितश्लोपविष्ट श्न॒ व्यासेनोक्तस्तदाउनघ,निष्पाप शौनक! तदनन्तर सत्यवतीनन्दन व्यासजीने भगवान् गणेशका स्मरण किया और स्मरण करते ही भक्तवांछाकल्पतरु विष्नेश्वर श्रीगणेशजी महाराज वहाँ आये, जहाँ व्यासजी विद्यमान थे। व्यासजीने गणेशजीका बड़े आदर और प्रेमसे स्वागत-सत्कार किया और वे जब बैठ गये, तब उनसे कहा--
tatrājagāma vighneśo vedavyāso yataḥ sthitaḥ | pūjitaś copaviṣṭaś ca vyāsenoktas tadā anagha śaunaka |
ثم جاء فيغنيشا (غانيشا) إلى الموضع الذي كان فيه فيدافياسا جالسًا. وبعد أن أُكرم على الوجه اللائق، جلس؛ فخاطبه فياسا. يا شوناكا الطاهر الذي لا عيب فيه، فهذا هو بدء التعاون المقدّس الذي تزيل فيه المهابة والتواضع وصحّة النيّة العوائق عن عمل عظيم أُريد به خير العالم.
Educational Q&A
Before undertaking a vast and consequential task, one should begin with proper reverence and right intention—honoring the divine and the learned—so that obstacles are removed and the work serves dharma and the good of many.
Vyāsa summons Vighneśa (Gaṇeśa). Gaṇeśa arrives where Vyāsa is present, is respectfully received, sits down, and Vyāsa then begins to speak to him—setting up Gaṇeśa’s role as the scribe for the Mahābhārata.