Shloka 30
Adhyaya 49: जम्बूद्वीप-मेर्वादि-वर्षपर्वत-वन-सरः-रुद्रक्षेत्र-वर्णनम्
Devanagari script
दक्षिणस्यापि शैलस्य शिखरे देवसेविता जम्बूः सदा पुण्यफला सदा माल्योपशोभिता
Transliteration
dakṣiṇasyāpi śailasya śikhare devasevitā jambūḥ sadā puṇyaphalā sadā mālyopaśobhitā
Translation
على قمة الجبل الجنوبي تقوم شجرةُ الجَمْبُو، تُخدَم وتُعبَد دائمًا من قِبَل الدِّيفات؛ دائمةُ الإثمار بثمارٍ مباركةٍ ذاتِ فضل، ودائمةُ التزيّن بالأكاليل—إشارةً إلى حيزٍ مُقدَّس حيث تُنضِج البهاكتي نحو پَتي (شيفا) ثمارَ الدارما وتُرخِي پاشا (القيود) التي تُقيِّد پاشو (الروح).
Word by Word
दक्षिणस्यof the southern
दक्षिणस्य:
अपिalso
अपि:
शैलस्यof the mountain
शैलस्य:
शिखरेon the peak/summit
शिखरे:
देव-सेविताserved/worshipped by the gods
देव-सेविता:
जम्बूःthe Jambū tree
जम्बूः:
सदाalways
सदा:
पुण्य-फलाःhaving holy/merit-giving fruits
पुण्य-फलाः:
सदाalways
सदा:
माल्य-उपशोभिताbeautified/adorned with garlands
माल्य-उपशोभिता:
Speaker
Suta Goswami (narrating to the sages of Naimisharanya)