Shloka 6
Sūrya–Navagraha Pūjā Upacāra, Śiva–Vaiṣṇava Salutations, and Sarasvatī-Mantra Vidhi
ॐ ह्रांशिवाय नमः / ॐ ह्रां शिवमूर्तये शिवाय नमः / ॐ ह्रां हृदयाय नमः / ॐ ह्रीं शिरसे स्वाहा / ॐ ह्रूं शिखायै वषट् / ॐ ह्रै कवचाय हुं / ॐ ह्रौं नेत्रत्रयाय वौषट् / ॐ ह्रः अस्त्राय नमः / ॐ ह्रां सद्योजातय नमः / ॐ ह्रीं वामदेवाय नमः / ॐ ह्रूं अघोराय नमः / ॐ ह्रैं तत्पुरुषाय नमः / ॐ ह्रौं ईशानाय नमः / ॐ ह्रीं गौर्यै नमः / ॐ ह्रौं गुरुभ्यो नमः / ॐ ह्रौं इन्द्राय नमः / ॐ ह्रौं चण्डाय नमः / ॐ ह्रां अघोराय नमः / ॐ वासुदेवासनाय नमः / ॐ वासुदवमूर्तये नमः / ॐ अं ॐ नमो भगवते वासुदेवाय नमः / ॐ आं ॐ नमो भगवते सङ्कर्षणाय नमः / ॐ अं ॐ नमो भगवते प्रद्युम्नाय नमः / ॐ अः ॐ नमो भगवते अनिरुद्धाय नमः / ॐ नारायणाय नमः / ॐ तत्सब्द्रह्यणे नमः / ॐ ह्रां विष्णवे नमः / ॐ क्षौं नमो भगवते नरसिंहाय नमः / ॐ भूः ॐ नमो भगवते वराहाय नमः / ॐ कं टं पं शं वैनतेयाय नमः / ॐ जं खं रं सुदर्श नाय नमः / ॐ खं ठं फं षं गदैयौ नमः / ॐ वं लं मं क्षं पाञ्चजन्याय नमः / ॐ घं ढं भं हं श्रियै नमः / ॐ गं डं वं सं पुष्ट्यै नमः / ॐ धं षं वं सं वनमालायै नमः / ॐ सं दं लं श्रीवत्साय नमः / ॐ ठं चं भं यं कौस्तुभाय नमः / ॐ गुरुभ्यो नमः / ॐ इन्द्रादिदिक्पालेभ्यो नमः / ॐ विष्वक्सेनाय नमः
oṃ hrāṃśivāya namaḥ / oṃ hrāṃ śivamūrtaye śivāya namaḥ / oṃ hrāṃ hṛdayāya namaḥ / oṃ hrīṃ śirase svāhā / oṃ hrūṃ śikhāyai vaṣaṭ / oṃ hrai kavacāya huṃ / oṃ hrauṃ netratrayāya vauṣaṭ / oṃ hraḥ astrāya namaḥ / oṃ hrāṃ sadyojātaya namaḥ / oṃ hrīṃ vāmadevāya namaḥ / oṃ hrūṃ aghorāya namaḥ / oṃ hraiṃ tatpuruṣāya namaḥ / oṃ hrauṃ īśānāya namaḥ / oṃ hrīṃ gauryai namaḥ / oṃ hrauṃ gurubhyo namaḥ / oṃ hrauṃ indrāya namaḥ / oṃ hrauṃ caṇḍāya namaḥ / oṃ hrāṃ aghorāya namaḥ / oṃ vāsudevāsanāya namaḥ / oṃ vāsudavamūrtaye namaḥ / oṃ aṃ oṃ namo bhagavate vāsudevāya namaḥ / oṃ āṃ oṃ namo bhagavate saṅkarṣaṇāya namaḥ / oṃ aṃ oṃ namo bhagavate pradyumnāya namaḥ / oṃ aḥ oṃ namo bhagavate aniruddhāya namaḥ / oṃ nārāyaṇāya namaḥ / oṃ tatsabdrahyaṇe namaḥ / oṃ hrāṃ viṣṇave namaḥ / oṃ kṣauṃ namo bhagavate narasiṃhāya namaḥ / oṃ bhūḥ oṃ namo bhagavate varāhāya namaḥ / oṃ kaṃ ṭaṃ paṃ śaṃ vainateyāya namaḥ / oṃ jaṃ khaṃ raṃ sudarśa nāya namaḥ / oṃ khaṃ ṭhaṃ phaṃ ṣaṃ gadaiyau namaḥ / oṃ vaṃ laṃ maṃ kṣaṃ pāñcajanyāya namaḥ / oṃ ghaṃ ḍhaṃ bhaṃ haṃ śriyai namaḥ / oṃ gaṃ ḍaṃ vaṃ saṃ puṣṭyai namaḥ / oṃ dhaṃ ṣaṃ vaṃ saṃ vanamālāyai namaḥ / oṃ saṃ daṃ laṃ śrīvatsāya namaḥ / oṃ ṭhaṃ caṃ bhaṃ yaṃ kaustubhāya namaḥ / oṃ gurubhyo namaḥ / oṃ indrādidikpālebhyo namaḥ / oṃ viṣvaksenāya namaḥ
تُقرَّر سلسلةٌ من منترات السجود: تقديم النمَسْكارا لشِيفا في هيئاته وأعضائه (القلب، الرأس، الخصلة القِمّية، الدرع الروحي، العيون الثلاث، والسلاح)، ولوجوه شِيفا الخمسة (سَدْيُوجاتَ، فامَديفا، أَغورا، تَتْبُرُوشا، إيشانا)، ولغَوري، وللغورو ولآلهةٍ مثل إندرا وتشَنْدَا؛ ثم النمَسْكارا للرب فيشنو/نارايانا بوصفه فاسوديفا و«فيوها»ه (سانكارشانا، براديومنّا، أنيرودها)، وكذلك لأفاتاراته (نرسِمها، فراهَا) ولأتباعه ورموزه الإلهية—غارودا (فايناتِيا)، سودرشَنَ، الغَدَا، بانْتشَجَنْيا، شري، بُشْتي، فانامالا، شريفَتسا، كاوستوبها—وتُختَم بالسلامات لحُرّاس الجهات وبِفِشْفَكْسينا.
Lord Viṣṇu (instructional context to Garuḍa/Vinata-putra, in Ācāra Kāṇḍa ritual framing)
Concept: Mantra as embodied devotion: aṅga-nyāsa (heart, head, śikhā, kavaca, netra, astra) and pañcabrahma/five-face remembrance, followed by Vaiṣṇava vyūhas, avatāras, and divine emblems—worship as total consecration.
Vedantic Theme: Saguna-upāsanā leading to antaḥkaraṇa-śuddhi; unity-in-diversity of the Divine expressed through multiple forms and powers (śakti, āyudha, parivāra).
Application: In pūjā/japa: perform nyāsa carefully (aṅga and kara), then invoke iṣṭa-devatā and parivāra-devatās; treat weapons/emblems as protective aspects of the same Lord.
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: shanta
Type: ritual-space (nyāsa/arcana setting)
Related Themes: Garuda Purana 1.7.5 (upacāra sequence); Garuda Purana 1.7.7-1.7.9 (Hari-mantras and Sarasvatī-śakti worship)
FAQs
This verse functions like a protective nyāsa/kavaca sequence—placing divine power in the limbs and invoking forms of Śiva and Viṣṇu—so the practitioner’s body and rite become ritually safeguarded and consecrated.
While not describing the preta-path directly, it provides the ritual foundation: protection, purity, and correct invocation are treated as prerequisites for effective śrāddha/pinda-related acts that support the departed and reduce obstacles.
Use it as a structured invocation before worship or ancestral rites—remembering the core intent: reverence, self-discipline, and seeking protection through surrender to the divine rather than mere mechanical recitation.