Viśukra–Viṣaṅga-vadha (The Slaying of Viśukra and Viṣaṅga) — Lalitopākhyāna
तदा हतौ रणे तत्र श्रुत्वा निजसहोदरौ / शोकेन महताविष्टो भण्डः प्रविललाप सः
tadā hatau raṇe tatra śrutvā nijasahodarau / śokena mahatāviṣṭo bhaṇḍaḥ pravilalāpa saḥ
حينئذٍ في ساحة القتال هناك، لما سمع أن أخوَيه الشقيقين قد قُتلا، غمر الحزن العظيم بَهنْدَةَ فانطلق ينوح ويندب.