Draupadī Meets Kṛṣṇa’s Queens — Narratives of the Lord’s Marriages and the Queens’ Bhakti
श्रीसत्योवाच सप्तोक्षणोऽतिबलवीर्यसुतीक्ष्णशृङ्गान् पित्रा कृतान् क्षितिपवीर्यपरीक्षणाय । तान् वीरदुर्मदहनस्तरसा निगृह्य क्रीडन् बबन्ध ह यथा शिशवोऽजतोकान् ॥ १३ ॥ य इत्थं वीर्यशुल्कां मां दासीभिश्चतुरङ्गिणीम् । पथि निर्जित्य राजन्यान् निन्ये तद्दास्यमस्तु मे ॥ १४ ॥
śrī-satyovāca saptokṣaṇo ’ti-bala-vīrya-su-tīkṣṇa-śṛṅgān pitrā kṛtān kṣitipa-vīrya-parīkṣaṇāya tān vīra-durmada-hanas tarasā nigṛhya krīḍan babandha ha yathā śiśavo ’ja-tokān
قالت شري ساتيا: إن أبي أعدّ سبعة ثيران بالغة القوة، شديدة البأس، حادّة القرون، ليمتحن بها شجاعة الملوك الراغبين في يدي. لقد أحرقت تلك الثيران كبرياء كثير من الأبطال، لكن شري كريشنا أخضعها بسهولة وربطها كما يربط الأطفال جِداء الماعز لعبًا. وهكذا جعل بطولته مهرًا فنالني. ثم أخذني مع وصيفاتي وجيشٍ ذي أربعة أقسام، وغلب الملوك الذين اعترضوه في الطريق. فليُمنح لي شرف خدمة ذلك الربّ.
Satyā explains that her father arranged seven immensely powerful bulls to test royal suitors; Kṛṣṇa effortlessly subdued and bound them, winning her hand.
Because He defeats displays of arrogant strength with ease, showing that worldly power is insignificant before the Supreme Lord.
The verse teaches humility: what seems impossible to humans is effortless for the Divine, so devotion and surrender are stronger than pride in ability.