Sukta 108
यां मेधामृभवो विदुर्यां मेधामसुरा विदुः । ऋषयो भद्रां मेधां यां विदुस्तां मय्या वेशयामसि
yā́ṃ medhā́m ṛ́bhavo vidúr yā́ṃ medhā́m ásurā vidúḥ | ṛ́ṣayo bhadrā́ṃ medhā́ṃ yā́ṃ vidús tā́ṃ máy y ā́ veśayāmasi ||
That Medhā which the R̥bhus know, that Medhā which the Asuras know; that auspicious Medhā which the seers know—her, even her, do we cause to enter and settle within me.
تلكَ «مِدْها» التي يعرفها الرِّبْهُو، وتلكَ «مِدْها» التي يعرفها الأسورا؛ وتلكَ «مِدْها» المباركة التي يعرفها الرِّشِيّون—إيّاها، نعم إيّاها، نُدخِلها ونُثبِّتها في داخلي.
Rishi: Atharvanic tradition
Devata: Medhā
Chandas: Anuṣṭubh
{"primary_rasa":"shanta","secondary_rasa":"adbhuta","emotional_arc":"From authoritative invocation (known by divine/ancient knowers) to calm settlement (enter and abide).","listener_experience":"Grounded confidence and inward quiet; a sense of being ‘filled’ with clear capacity.","intensity":4}