स सत्त्रिभिः शपथपूर्वमेकैकममात्यमुपजापयेत् अधार्मिको अयं राजा साधु धार्मिकमन्यमस्य तत्कुलीनमपरुद्धं कुल्यमेकप्रग्रहं सामन्तमाटविकमौपपादिकं वा प्रतिपादयामः सर्वेषामेतद् रोचते कथं वा तव इति ॥ कZ_०१.१०.०३ ॥
sa sattribhiḥ śapathapūrvam ekaikam amātyam upajāpayet: adhārmiko ayaṃ rājā; sādhu dhārmikam anyam asya tatkulīnam aparuddhaṃ kulyam ekapragrahaṃ sāmantam āṭavikam aupapādikaṃ vā pratipādayāmaḥ; sarveṣām etad rocate—kathaṃ vā tava? iti
وعبر عملاء السَّتْتْرِي، وبعد تحليف اليمين مسبقًا، ينبغي أن يستطلع سرًّا رأي كل وزير على حدة: «هذا الملك غيرُ ملتزم بالدَّرما. فلنُنصِّب غيره—ملتزمًا بالدَّرما—إمّا من سلالته نفسها، أو قريبًا محبوسًا، أو قريبًا من الفرع الجانبي، أو مُدّعيًا ببيعة/رهنٍ واحد، أو تابعًا حدوديًّا، أو زعيمًا من أهل الغابة، أو حتى بديلًا مُتبنّى/مُدخَلًا. الجميع يستحسن هذا؛ فماذا عنك؟»
It probes what type of regime-change coalition the minister finds plausible—dynastic, aristocratic, frontier-military, or extra-legal—revealing both ambition and network orientation.
It increases psychological commitment and candor, while also generating a recordable breach if the target agrees to treasonous propositions.