लाभविघ्नाः कामः कोपः साध्वसं कारुण्यं ह्रीरनार्यभावो मानः सानुक्रोशता परलोकापेक्षा धार्मिकत्वमत्यागित्वं दैन्यमसूया हस्तगतावमानो दौरात्म्यमविश्वासो भयमप्रतीकारः शीतोष्णवर्षाणामाक्षम्यं मङ्गलतिथिनक्षत्रेष्टित्वमिति ॥ कZ_०९.४.२५ ॥
lābhavighnāḥ kāmaḥ kopaḥ sādhvasaṃ kāruṇyaṃ hrīr anāryabhāvo mānaḥ sānukrośatā paralokāpekṣā dhārmikatvam atyāgitvaṃ dainyam asūyā hastagatāvamāno daurātmyam aviśvāso bhayam apratīkāraḥ śītoṣṇavarṣāṇām ākṣamyaṃ maṅgalatithinakṣatreṣṭitvam iti.
عوائق الكسب هي: الشهوة، الغضب، الجبن/التهيّب، الشفقة في غير موضعها، الحياء، السلوك الدنيء، الكِبر، فرط اللين/الرحمة، توقّع ثوابٍ أخروي، التديّن الاستعراضي، عدم الرغبة في التخلّي (عمّا يجب إنفاقه)، البؤس، الحسد، المهانة حتى بعد إحراز المطلوب، الخبث، عدم الثقة، الخوف بلا تدابير مضادّة، عدم احتمال البرد/الحر/المطر، والتعلّق بالأيام والنجوم الميمونة.
Because in administration, outcomes fail as often from the ruler/official’s internal weaknesses (impulse, fear, pride, misplaced pity) as from external constraints; governance requires psychological self-control as a policy tool.
An inability to spend, concede, or part with resources when strategy demands it—blocking investment, alliances, incentives, or timely concessions needed to secure larger gains.